Struktura reaktora jest stosunkowo prosta, zwykle składa się z cewki i żelaznego rdzenia. Cewka jest głównym składnikiem reaktora, który reguluje prąd w obwodzie poprzez uzwojenie i zmieniając jego pozycję. Funkcją żelaznego rdzenia jest zwiększenie indukcyjności w obwodzie, dodatkowo dostosowując wydajność i współczynnik mocy obwodu.
Zasada pracy reaktora opiera się na zasadzie indukcyjności. Indukcja odnosi się do zdolności do utrudniania zmian prądu. W obwodzie indukcyjność zapobiega natychmiastowym zmianom prądu i przez długi czas utrzymuje stały przepływ prądu. Wprowadzając odpowiednią indukcyjność, prąd w obwodzie można ustabilizować, unikając nadmiernego lub niewystarczającego prądu, który może wpływać na normalne działanie obwodu.
Reaktory obejmują również funkcję kondensatorów. Wprowadzając odpowiednie kondensatory, można poprawić współczynnik mocy obwodu. Kondensatory mogą przechowywać i uwalniać energię elektryczną w obwodach prądu przemiennego, skutecznie równoważąc fluktuacje mocy i szczyty w obwodzie i poprawiając jego wydajność.
